Ciastolubna

Najnowsze wpisy

Hit moich wszystkich tortów! Rozpływający się w ustach, mocno owocowy, nie za słodki. Ideał. Choć zawsze broniłam się przed owocowymi tortami, ten jest dla mnie przepyszny. Może przez fakt, że od A do Z zrobiony przeze mnie i dzięki temu wiem co jest w środku. Żadne dżemy i sztuczne barwniki, tylko sporo polskich truskawek i czekolada.

Zdjęcia tym razem zrobione na szybki, telefonem, gdyż urodzinowy torcik przygotowałam dla mojej koleżanki. Dlatego z tego miejsca przepraszam za ich jakość.

Składniki na biszkopt:

6 jaj,
2/3 szklanki cukru,
1 szklanka mąki pszennej,
2 płaskie łyżki mąki ziemniaczanej,
1 łyżeczka proszku do pieczenia,
2 łyżki kakao,
3 łyżki oleju,
szczypta soli.

Jajka umyć i dokładnie oddzielić białka od żółtek. Białka umieścić w metalowej/szklanej misie, dodać szczyptę soli i miksować, aż do uzyskania prawie sztywnej piany. Wtedy należy zacząć dodawać partiami cukier. Miksować, aż piana będzie sztywna, błyszcząca, a cukier się rozpuści. Po tym do ubitych białek dodawać po jednym żółtku, delikatnie zmiksować - tak do wykorzystania wszystkich. Do masy jajecznej wsypywać partiami mąkę połączoną z mąką ziemniaczaną, proszkiem i kakao. Każdą partię mąki wmieszać delikatnie drewnianą łyżką. W tym momencie nie używamy już miksera. Gdy ciasto się połączy dolać olej i ponownie przemieszać całość. Ciasto przelać do przygotowanej formy (tortownica, nie posmarowana masłem itp. tylko na dnie ułożony papier do pieczenia) i wstawić do piekarnika na 35 minut w 175*C - piec do tak zwanego suchego patyczka.
Po pieczeniu biszkopt wyjąć z piekarnika, po około 5-10 minutach oddzielić boki od tortownicy i ciasto odwrócić do góry nogami, aby ostygło.

Przygotowuję ją dzień wcześniej, żeby zastygła w lodówce.
Składniki na frużelinę:

500 g truskawek (mogą być mrożone),
2/3 szklanki cukru,
3 łyżeczki żelatyny,
1 łyżka soku z cytryny,
2 łyżeczki mąki ziemniaczanej, rozpuszczone w 2 łyżkach wody.

Truskawki wraz z cukrem umieścić w rondelku (mrożonych truskawek nie rozmrażamy), włączyć mały gaz aby cukier się rozpuścił, a truskawki się nie zagotowały. Owoce puszczą dużo soku. Gdy cukier się rozpuści dodać sok z cytryny oraz mąkę rozmieszaną w wodzie, zamieszać całość i zagotować. Uważając, aby nie przypalić truskawek.

Żelatynę zalać 2 łyżkami zimnej wody i ostawić do napęcznienia. Po tym dodać do niej łyżkę gorącej wody, wymieszać. Dodać łyżkę lub dwie gorących truskawek (dodajemy go po to, aby nie powstały grudki - żelatyna połączy się już z truskawkami). Dokładnie wymieszać i przelać masę z żelatyną do reszty owoców, połączyć całość i ostawić sos do schłodzenia.

* gdyby frużelina zbyt mocno zgęstniała, można dodać do niej łyżkę gorącej wody i wymieszać.

Składniki na krem:

300 ml kremówki,
250 g mascarpone,
przygotowana frużelina.

Kremówkę zmiksować, do niej partiami dodać mascarpone i połączyć całość. Dodać gotową frużelinę, ponownie zmiksować, krótko tylko do połączenia składników.

Dodatkowo:

2 czekolady deserowe,
150 ml kremówki,
truskawki do ozdoby.

Kremówkę doprowadzić do wrzenia. W tym czasie połamać czekolady i przełożyć do miseczki.
Zalać je gorącą śmietanką i odstawić na 3 minuty. Po tym czasie całość wymieszać dokładnie rózgą lub widelcem, tak aby czekolada z kremówką utworzyły idealnie gładką polewę.
Truskawki podzielić na połówki, ćwiartki.

Składanie tortu:

Biszkopt przekroić na dwie lub trzy części (uzależnione od użytej formy). Nasączyć wodą z cukrem i cytryną/wódką/rumem. Kilka truskawek pokroić w plasterki.
Na pierwszy blat wyłożyć 1/3 kremu i rozsmarować, a na nim pookładać plasterki truskawek, ułożyć drugi blat i postąpić podobnie. Krem nałożyć również na górny blat jak i boki tortu. Całość oblać przestudzoną polewą czekoladową i odstawić do zastygnięcia. Górę tortu ozdobić wedle uznania truskawkami, pozostałym kremem itd.

Smacznego!

Prosta, delikatna, czekoladowa babka! Na weekendowy podwieczorek.
O dziwo w mojej szafce kuchennej zalegała już od dawna nutella, więc przepis, na który wpadła tutaj, idealnie się nadał, aby ją wykorzystać. Dzięki czemu kilka osób zostało szczęśliwymi zjadaczami tejże baby! Uśmiechy na ustach mówiły same za siebie ;)

Bardzo ważne: wszystkie składniki muszą mieć temperaturę pokojową! Ja wyciągam co potrzeba z lodówki, około 3-4 h przed pieczeniem ciasta.

Składniki:

125 g masła,
2 jajka,
100 g nutelli,
1 niepełna szklanka cukru,
1 szklanka jogurtu naturalnego,
2 szklanki mąki pszennej,
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia,
1/2 łyżeczki sody oczyszczonej,
4 łyżki kakao,
50 g posiekanej czekolady.

Masło oraz cukier utrzeć na puszystą masę, przez około 4 minuty, następnie dodać nutellę oraz po jednym jajku, miksować, aż składniki dobrze się połączą.
Do masy po kolei dodawać po łyżce jogurtu oraz przesianej mąki z kakako, sodą oraz proszkiem. Ciasto najlepiej połączyć łyżką lub mikserem na wolnych obrotach. Dosypać posiekaną czekoladę i ponownie zamieszać.
Ciasto przelać do przygotowanej formy (wysmarowanej masłem i wysypanej bułką tartą) i wstawić do nagrzanego na 160* piekarnika na 45 minut. Piec do tzw. suchego patyczka. Po wyjęciu z piekarnika, po kilku minutach przełożyć babkę z formy na talerz, aby nie przywarła.
Ciacho można polać roztopioną nad parą wodną czekoladą, albo tak jak ja oprószyć cukrem pudrem.

Smacznego!

Te muffinki wyśniły mi się pewnej nocy. Sen był na tyle realistyczny, że budząc się rano zaczęłam rozglądać się za babeczkami, których, niestety, nie dostrzegłam w okolicy. Także nie pozostało mi nic innego jak upiec je. Sprawdziły się idealnie na podwieczorek tego dnia.

Moje muffiny mają ciemny kolor, przez dodatek mąki żytniej pełnoziarnistej, ale jeśli takiej nie macie polecam samą pszenną, dzięki czemu borówki będą ładniej kontrastować w jasnym cieście.

Na 10 sztuk.
Składniki:

250 g mąki pszennej (u mnie 150 g pszennej, 100 g żytniej pełnoziarnistej),
100 g cukru,
1 łyżeczka sody oczyszczonej,
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia,
1 łyżeczka cynamonu z lekką górką,
150 g borówek,
150 ml mleka,
100 ml oleju,
4 łyżki kwaśnej śmietany (u mnie 18%),
2 jajka.

Mąkę przesiać do miski, dodać cukier, sodę, proszek i cynamon, dokładnie wymieszać. W drugiej misce połączyć mleko ze śmietaną, dodać olej oraz jajka. Całość lekko ubić rózgą lub widelcem (nie używać miksera, żeby zbytnio nie napuszyć jajek). Składniki mokre przelać do tych suchych i połączyć łyżką. Dodać borówki i ponownie zamieszać. Ciasto przełożyć do foremek na muffiny i wstawić do pieca nagrzanego do 180*C na około 25-30 minut (piec do tzw. suchego patyczka).

Smacznego!

Ciasto szybkie i bezproblemowe w przygotowaniu. W dodatku idealne dla osób nie posiadających piekarnika lub takich, które nie lubią ciast pieczonych. Dla mnie to bardziej forma deseru, choć świetnie sprawdzi się w cieplejsze dni, bo jakoś po jego zjedzeniu, od razu przed oczami pokazały mi się wakacje.. ale to chyba za sprawą galaretki i brzoskwiń :)

Na blaszkę 24x24 cm
Składniki:

1/2 l mleka,
2 kopiaste łyżki mąki ziemniaczanej,
2 płaskie łyżki mąki pszennej,
2/3 szklanki cukru,
1 opakowanie cukru z prawdziwą wanilią,
2 żółtka,
200 g masła w temperaturze pokojowej,
2 opakowania herbatników,
2 opakowania galaretki truskawkowej (każda na 500 ml wody),
1/2 puszki brzoskwiń.

Najpierw przygotować galaretki rozpuszczając je w 800 ml wrzątku (zmniejszona ilość, aby ładnie zastygła na brzoskwiniach).

Z 1/2 litra mleka odlać pół szklanki, a resztę zagotować w rondelku raz z dodatkiem 1/3 szklanki cukru i cukrem waniliowym. W tym czasie utrzeć dwa żółtka z resztą cukru. Dodać do masy jajecznej pozostałe mleko i dwa rodzaje mąki, dobrze zmiksować, żeby rozbić powstałe grudki. Całość wlać na gotujące się mleko, w tym momencie zmniejszyć źródło ciepła pod garnkiem, ciągle mieszając ugotować budyń. Trwa to około 3-5 minut. Odstawić do ostygnięcia.
Gdy budyń będzie już letni należy zmiksować go z masłem, dodając je po jednej łyżce, aby masa się nie ścięła.

Na spód blaszki wyłożyć herbatniki, a na nie wyłożyć masę budyniową. Przykryć kolejną warstwą herbatników. Na górze ułożyć pokrojone na ćwiartki brzoskwinie i zalać je tężejącą galaretką. Ciasto odstawić na kilka h do lodówki (aby galaretka zastygła, a herbatniki zmiękły od masy).

Smacznego!

Zapewne niektórzy uczestnicy już zapomnieli o tym miłym wydarzeniu, które miało miejsce końcem stycznia, ale ja dopiero teraz znalazłam parę chwil, żeby opisać w kilku zdaniach to co działo się na warsztatach z jakością QAFP w warszawskim SmArt Studio.

Od kulinarnej strony poprowadził nas Daniel Olas, szef kuchni. Fotografią kulinarną, poradami i różnymi trikami zajęła się Joanna van Fenema, a w rolę gospodarza i prowadzącego wcielił się Olivier Janiak, który od samego progu witał zaproszonych blogerów, częstował pyszną kawą i zamieniał parę słów. Miłym akcentem dla mnie był fakt, że nawet mój chłopak, który nie był oficjalnie na liście gości, mógł uczestniczyć w warsztatach (on zajął się tylko częścią nt. fotografii, bo gotowanie to nie jego bajka, ale dzięki temu ja miałam wolne ręce:)

W pierwszej części spotkania poznaliśmy bliżej jakość QAFP, pani Agnieszka Różańska (Dyrektor Zarządzający UPEMI organizacji będącej administratorem systemu QAFP) odpowiedzialna za całe to zamieszanie, rzetelnie odpowiadała na każde nasze pytania i poszerzała naszą wiedzę na temat jakości mięsa wieprzowego i wędlin. Chef Daniel Olas opowiedział natomiast o tym, jak jakość mięsa wpływa na jakość potraw, które spożywamy, na jego obróbkę termiczną i smak. Pani fotograf przekazała nam widzę odnośnie robienia zdjęć naszym potrawom, o tym jak ważne jest światło, balans bieli, różne gadżety, których możemy użyć.

Wiedzę zdobytą w teoretycznej części warsztatów, wprowadziliśmy w życie w drugiej, tej bardziej praktyczniej. Gdzie w grupach, prowadzonych pod okiem Chefa, ugotowaliśmy 4 pyszne potrawy: karkówkę w sosie śliwkowym z puree z marchewki i grillowaną kukurydzą (za to danie odpowiedzialna była m.in. ja:), polędwiczki wieprzowe z truflowymi ziemniakami, schab z musem z groszku oraz miętowym batatem, gulasz z łopatki z kaszą jaglaną z owocami.

Po ugotowaniu i wyserwowaniu potraw, przyszedł czas na zdjęcia! Wszyscy, przed skonsumowaniem swojego dania, musieli wykonać kilka ujęć, żeby potrenować i spróbować wykorzystać rady pani Joanny.

Oczywiście po wszystkim, już lekko zimne, ale nadal smaczne potrawy zostały zjedzone, co do ostatniego kęsa. A po wszystkim mały prezent od organizatora, oczywiście w postaci wędlin ze znakiem jakości QAFP.